Δεν πλήρωσε μόνο τον Oσμαν
Οι μεταγραφές που κάνουν για να διεκδικήσουν τις πιθανότητές τους στο Eurocup, o ΠΑΟΚ και ο Aρης, πέρα από την ενίσχυσή τους, αποτελούν και μια δήλωση στην μπασκετική πιάτσα, η οποία περισσότερο πείθεται όταν βλέπει το χρήμα να κυκλοφορεί. Αποκτώντας αθλητές που άφησαν την Ευρωλίγκα για να παίξουν ένα επίπεδο πιο κάτω, καταδεικνύουν ότι πλέον επιστρέφουν ως ισχυροί «παίκτες» στο προσκήνιο. Δείχνουν στην πράξη ότι βρίσκονται σε διαδικασία αναβάθμισης.
Ηταν βροντερό μήνυμα αυτό που έστειλε ο ΠΑΟΚ αποκτώντας τον Τσέντι Οσμαν από τον Παναθηναϊκό, γιατί η οικονομική προσφορά (9 εκατ. ευρώ για τρία χρόνια ) δελέασε τον παίκτη. Η αγορά αρχίζει να σε βλέπει με άλλο μάτι. Να σε παρακολουθεί και να σε έχει υπόψη της. Κι ας πλήρωσες πολύ παραπάνω… Αν προσθέσουμε στην περίπτωση Οσμάν και αυτή του του Τόμας Γουόκαπ, που είναι φυσιολογικό να έχει ξελογιαστεί από την υπέρογκη πρόταση που έχει από το Ντουμπάι, τότε διαμορφώνεται κι ένα χρήσιμο μάθημα για τους δυο «αιώνιους».
Συνειδητοποιούν ότι το συναίσθημα δεν φτάνει όταν η προσφορά και η ζήτηση γίνεται αδυσώπητη. Και πρέπει να είναι και χαρούμενοι που αμφότεροι έχουν τον τρόπο να μειώσουν την (οικονομική) ζημιά, εισπράττοντας ανάλογα ανταλλάγματα. Είναι ξεκάθαρο ότι το να ποντάρεις στα λεφτά για να φτιάξεις ομάδα δεν είναι η ειδοποιός διαφορά. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που μπορεί να δώσει περισσότερα. Οσοι αποκτούν πληρώνοντας υπεραξία, δεν σημαίνει ότι έχουν και μεγαλύτερη ικανότητα.
