Ξεκινώντας από την Εθνική Ελλάδος και τα παιχνίδια στην Τούμπα…

«Είναι πολύ καλή, μου αρέσει πολύ αυτή η ομάδα. Απολαμβάνω τους αγώνες της. Ελπίζω να καταφέρουν να συνεχίσουν αυτό το σερί. Ο Ζαφείρης παίζει πολύ καλά, παίζει πολύ καλά μαζί μας και δείχνει και τις ίδιες ικανότητες στην εθνική ομάδα. Είμαι πολυ χαρούμενος για εκείνον, είναι ένας πολύ καλός παίκτης και ένας ωραίος τύπος.

Ως Ιταλός πως βιώνετε αυτό που συμβαίνει με την Εθνική Ιταλίας, μία από τις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις

«Νομίζω ότι δεν είμαστε σε θέση αυτήν τη στιγμή να βρούμε, να φτιάξουμε έναν ταλαντούχο παίκτη. Αυτό φαίνεται μέσα στο γήπεδο. Δεν είμαι εκεί, οπότε δεν μου είναι εύκολο να μιλήσω, όμως αυτό φαίνεται στο γήπεδο. Οπότε πρέπει να το αλλάξουμε. Ελπίζω ότι με αυτό το νέο ξεκίνημα που κάνουμε με τον Μαντσίνι, θα μπορέσουμε να αλλάξουμε όλη τη δομή που έχουμε στις μικρές ηλικίες, και θα ξαναγίνουμε μία δυνατή εθνική ομάδα, αυτό που ήταν πάντα η Ιταλία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Πιστεύετε ότι το πρόβλημα είναι στην ανάπτυξη των νεαρών παικτών;

Σίγουρα, αν δεν έχουμε ταλέντο αυτήν τη στιγμή, είναι γιατί τα τελευταία χρόνια δεν υπήρξε πολύ ταλέντο. Δεν μπορέσαμε να φτιάξουμε, να δημιουργήσουμε ταλαντούχους παίκτες για την εθνική.

Μας είπατε προηγουμένως ότι μεγαλώνοντας, διδαχθήκατε αρχαία ελληνικά;

Ναι, στο σχολείο, τα διδάχθηκα αλλά ήμουν πολύ κακός. Οπότε τα ανασύρω για να καταλαβαίνω μόνο το αλφάβητο γιατί μοιάζουν αρκετά.

Οπότε τα ελληνικά σας φαίνονται πιο εύκολα;

Δεν έχω πολύ χρόνο να τα μελετήσω, αλλά θέλω να τα μάθω λίγο καλύτερα γιατί είναι σημαντικό να καταλαβαίνεις τη γλώσσα της χώρας που ζεις. Ελπίζω να τα βελτιώσω περισσότερο απ΄ότι τώρα.

Πώς περνάτε τους μήνες που είστε τώρα στη Θεσσαλονίκη; Έχετε προσαρμοστεί; Πώς σας φαίνεται η ζωή στην πόλη;

Είναι ωραία. Είμαι πολύ χαρούμενος εδώ, είμαι πολύ χαρούμενος με την επιλογή μου να έρθω στον ΠΑΟΚ. Είναι αλήθεια ότι δεν ξέρω την πόλη, γιατί ζω στη Μεσημβρία κυρίως. Περνώ όλη τη μέρα εκεί και όταν γυρίζω πίσω πηγαίνω σπίτι. Τρώω βραδινό και πέφτω για ύπνο. Αλλά από το λίγο που έχω δει το κέντρο, όπως την πρώτη ημέρα που ήρθα στη Θεσσαλονίκη, μου αρέσει η πόλη, μου αρέσουν οι άνθρωποι και είμαι πολύ χαρούμενος εδώ τώρα.

Έχετε αρχίσει να ανακαλύπτετε διάφορα μέρα, κάποιο ιταλικό εστιατόριο ή κάτι τέτοιο;

Ακόμα δεν έχω χρόνο. Πολλές φορές παραγγέλνω στο σπίτι. Ξέρω ένα μαγαζί, αλλά δεν έμαθα ακόμη που βρίσκεται, ξέρω μόνο το όνομά του…

Τι σας έχει εντυπωσιάσει από τις ελληνικές συνήθειες, ο κρύος καφές, ο τρόπος που οδηγούν;

Ίσως ο κρύος καφές γιατί όλοι πίνουν εσπρέσο. Φρέντο εσπρέσο. Όλοι τους. Σχετικά με την οδήγηση, επειδή γεννήθηκα στη Ρώμη, καταλαβαίνεις ότι δύσκολα μπορεί να με φοβίσει κάτι πάνω στην οδήγηση. Αλλά μου αρέσει. Νομίζω ότι οι Έλληνες μοιάζουν αρκετά με τους Ιταλούς. Οπότε, τους καταλαβαίνω.

Συνεπώς, τι προτιμάτε εσπρέσο ή φρέντο εσπρέσο;

Είμαι ένας πολύ παράξενος Ιταλός γιατί δεν μου αρέσει ο καφές. Πίνω καφέ μόνο όταν είμαι πτώμα και χρειάζομαι λίγη ενέργεια. Αλλά πίνω τρεις καφέδες το χρόνο,

Νομίζω ότι είστε ο μοναδικός Ιταλός…

Πίτσα, μακαρόνια, ναι, αλλά ο καφές δεν μου αρέσει.

Τι σας αρέσει να κάνετε στον ελεύθερο σας χρόνο;

Μου αρέσει να αθλούμαι, να πηγαίνω για τρέξιμο, να καθαρίζει το μυαλό μου. Τον λίγο χρόνο που μου απομένει, τον περνάω με την οικογένειά μου. Τότε είναι που σκέφτομαι μόνο αυτούς και όχι όλες τις άλλες δυσκολίες. Γιατί το ποδόσφαιρο είναι μέσα σου. Είναι αδύνατο να σταματήσεις να σκέφτεσαι, αλλά μπορείς να ξεχνιέσαι και με άλλα πράγματα.

Έχετε κάποιες στιγμές συγκέντρωσης μέσα στη μέρα;

«Είναι μέσα σου. Μπορώ να σταθώ και να σκέφτομαι κάτι, αλλά όταν πάψω να το σκέφτομαι αυτό, ξανασκέφτομαι τη μπάλα. Μερικές φορές ξυπνάω τη νύχτα και σκέφτομαι τακτικές και σενάρια. Κάθε στιγμή που ο εγκέφαλός του δεν σκέφτεται κάτι, έρχεται το ποδόσφαιρο και γεμίζει το κενό. Είναι αδύνατο να σταματήσεις».

Είναι αγάπη για τη δουλειά ή για το ποδόσφαιρο;

«Και για τη δουλειά, γιατί αγαπάω το ποδόσφαιρο. Αλλά πραγματικά αγαπάω τη δουλειά μου, γιατί είναι μία πολύ σκληρή δουλειά. Είναι η χειρότερη και η καλύτερη ταυτόχρονα. Η δεύτερη καλύτερη βασικά, γιατί η πρώτη είναι αυτή του ποδοσφαιριστή. Αυτή είναι η καλύτερη. Όμως, το να είσαι προπονητής σημαίνει πως όταν κερδίζεις είσαι πολύ χαρούμενος και πολύ ικανοποιημένος, αλλά όταν χάνεις έρχεται η καταστροφή. Οπότε είναι σαν ρόλερ κόστερ. Άρα πρέπει να το αποδεχθείς, γιατί προπονητής γίνεσαι αν αγαπάς τη δουλειά. Αν όχι είναι αδύνατον. Δεν έχει να κάνει με τα λεφτά ή με τη ζωή που σου προσφέρει, θέλει πάθος».

Πώς θέλετε ο κόσμος να «γνωρίζει» τον ΠΑΟΚ του Λίσι: 

«Μερικές φορές, αυτή την περίοδο, είμαστε σε θέση να το κάνουμε αυτό, αλλά δεν μπορούμε ακόμα να το υπηρετήσουμε για πολλή ώρα μέσα στον αγώνα. Οπότε, η βασική μας επιδίωξη τώρα είναι να προσπαθήσουμε να είμαστε ο εαυτός μας συνέχεια, να παίρνουμε τα αποτελέσματα».

Πώς διαχειρίζεστε το ρόστερ όσον αφορά τις ηλικίες και τις εμπειρίες;

«Νομίζω είναι αυτό ένα καλό όπλο που έχουμε. Μου αρέσει που έχω μία ισορροπία ανάμεσα σε έμπειρους και νεαρούς παίκτες. Ο καθένας μπορεί να μας δώσει κάτι διαφορετικό. Επίσης, οι μεγαλύτεροι παίκτες με εμπειρία μπορούν να βοηθήσουν τους νεαρότερους να εξελιχθούν. Πολλές φορές μιλάς με νεαρούς παίκτες σε ακούνε, τους δείχνεις βίντεο κλπ, αλλά όταν ένας νεαρός παίκτης που έχει παίξει παντού και έχει κερδίσει πολλούς τίτλους. τους πει να κάνουν κάτι που θα τους βοηθήσει, έχει διαφορετικό αντίκτυπο στον νεαρό».

Ποιες είναι οι επιρροές που είχατε από άλλους προπονητές; 

«Από τον Ζέμαν, το μοτίβο που δίνει σε μια ομάδα στον τομέα της επίθεσης. Από τον Γκουαρδιόλα, το πώς καταφέρνει να διαχειρίζεται το ματς και να αξιοποιεί την κατοχή της μπάλας.

Ο Σάρι μοιάζει με τον Ζέμαν, εξέλιξε τον τρόπο παιχνιδιού του Ζέμαν. Ο Ντε Τσέρμπι εφηύρε έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Τον μελετάω και παίρνω πράγματα από αυτόν.

Από τον Αντσελότι, έχει κερδίσει τα πάντα. Είναι χαρισματικός στην διαχείριση. Τον υποτιμούμε σαν προπονητή. Ο Αλέγκρι έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα, να αλλάζει τον τρόπο παιχνιδιού από αγώνα σε αγώνα».

Έχετε παρακολουθήσει από κοντά τον τρόπο δουλειάς κάποιου; 

«Από τον Γκουαρδιόλα, τον Σπαλέτι και τον Αντσελότι. Κάθε φορά που παρακολουθείς ή μιλάς με σπουδαίους προπονητές, είναι πολύ χρήσιμο. Κάθε λέξη, κάθε λεπτομέρεια μπορεί να σε βοηθήσει».

Πόσο χρόνο χρειάζεται μια ομάδα για να αφομοιώσει την ταυτότητα ενός προπονητή; «Είναι ένα έργο που δεν τελειώνει ποτέ. Χρειάζεται συνεχώς να προπονείσαι. Κερδίζεις έδαφος σε έναν τομέα, χάνεις σε έναν άλλον. Συνεχώς πρέπει να επιμένεις. Δεν σταματάς ποτέ, πρέπει να υπάρχει συνέχεια. Στο τέλος, οι λεπτομέρειες είναι αυτές που μετράνε».

Μετανιώσατε για κάποιες αποφάσεις σας στον ΠΑΟΚ;

«Φυσικά. Είμαι πολύ απαιτητικός με τους παίκτες και τον εαυτό μου. Βλέπω πολλές φορές ένα παιχνίδι και πάντα σκέφτομαι τις αποφάσεις μου. Ακόμη και μετά από νίκη. Δεν μπορείς να είσαι τέλειος».

Για το πως λαμβάνει τις αποφάσεις, πριν αλλά και κατά τη διάρκεια του αγώνα: 

«Είναι διαφορετικό. Πριν από τον αγώνα, έχεις πολύ χρόνο για να πάρεις μια απόφαση. Συνήθως έχεις μια εβδομάδα για να πάρεις μια απόφαση. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, δεν υπάρχει χρόνος. Με τον Παναιτωλικός χάσαμε δύο παίκτες στην ίδια φάση. Οπότε έχεις δύο δευτερόλεπτα για να πάρεις μια απόφαση. Χάσαμε κι άλλον στο πρώτο ημίχρονο. Μερικές φορές μπορείς να σκεφτείς προκαταβολικά για το τι θα συμβεί στον αγώνα. Σκέφτεσαι τι μπορεί να συμβεί, προετοιμάζεσαι για αυτό. Αλλά μερικές φορές, πολύ συχνά, συμβαίνουν πράγματα στον αγώνα που είναι αδύνατο να τα έχεις προβλέψεις. Οπότε πρέπει να είσαι έξυπνος, είναι πολύ διαφορετικό να αποφασίζεις πριν τον από τον αγώνα, αλλά και στις δύο καταστάσεις προσπαθώ να σκεφτώ όλες τις μεταβλητές που πρέπει να διαχειριστώ και αποφασίζω. Όσες περισσότερες μεταβλητές λάβεις υπόψιν, είσαι πιο κοντά στην σωστή απόφαση».

Για το επιτελείο του που βοηθάει επίσης σε αυτόν τον σκοπό: 

«Ναι, σίγουρα. Έχω το επιτελείο μου που με βοηθάει πολύ. Για εμένα οι συνεργάτες μου είναι εξαιρετικά σημαντικοί, πάντα προσπαθούν να με βοηθήσουν, επειδή δεν είναι στην ίδια θέση με εμένα. Έχουν λιγότερη πίεση κατά τη διάρκεια του αγώνα, οπότε είναι πιο εύκολο για αυτούς να είναι ψύχραιμοι, και να προσπαθήσουν να μου δώσουν μια διαφορετική οπτική».

Για την ατάκα του Μουρίνιο, ότι «κάποιες φορές το επιτελείο σου πρέπει να είναι εξυπνότερο από εσένα»: 

«Ναι το ελπίζω! Αν το επιτελείο μου είναι πιο έξυπνο από έμενα, είμαι ο πιο τυχερός προπονητής στον κόσμο».

Για την εμπειρία του από το ποδόσφαιρο των ακαδημιών και τι του έμαθε:

«Μάλλον το ότι ένας παίκτης μπορεί να βελτιωθεί. Εκεί έμαθα να «χτίζω» μια ομάδα από το μηδέν, γιατί κάθε χρόνο ξεκινάς με εντελώς νέους παίκτες. Η ομάδα μεταβάλλεται συνεχώς, οπότε πρέπει να ξεκινάς κάθε χρόνο από το μηδέν. Το σημαντικότερο με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές είναι ότι βλέπεις πως μπορούν να βελτιωθούν εύκολα και γρήγορα. Οπότε για αυτό το λόγο μου αρέσει να δουλεύω με νέους ποδοσφαιριστές, γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορούν να φτάσουν. Έτσι, μπορεί να εκπλαγείς και να βρεις έναν παίκτη που είναι καλύτερος από όλους όσους έχεις στην ομάδα σου. Για αυτό μου αρέσει να δουλεύω με αυτούς».

Για την Λάτσιο, από όπου ξεκίνησε την καριέρα του, και την παρουσία του Μανδά στην ομάδα της Ρώμης: 

«Έχει την ποιότητα ο Μανδάς. Είναι πολύ καλός παίκτης κι έχει μπροστά του μια μεγάλη καριέρα».

Για το αν υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή στην καριέρα του που τον διαμόρφωσε προπονητικά: 

«Νομίζω ότι κάθε ματς σε διαμορφώνει. Από κάθε αγώνα μαθαίνω κάτι. Κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, μια λεπτομέρεια. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστείς αυτή τη λεπτομέρεια. Είναι δύσκολο να πεις για κάποιον αγώνα που σε καθόρισε. Τον πιο σημαντικό αγώνα που σου έμεινε στη μνήμη. Αυτόν που σου είναι αδύνατο να ξεχάσεις, για καλό ή για άσχημο λόγο. Μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω έναν αγώνα που με σημάδεψε περισσότερο στην καριέρα του.

Για την μεγαλύτερη πρόκληση που έχει θέσει για την τρέχουσα σεζόν: 

«Όταν μιλάμε για τον ΠΑΟΚ, μιλάμε για νίκες. Οπότε, ήρθα εδώ για να κατακτήσω κάτι. Μου ήταν δύσκολο, αυτή τη στιγμή να το ζήσω στην Ισπανία. Με την Οσασούνα, για παράδειγμα είναι δύσκολο να κατακτήσεις κάτι. Ξέρεις. είσαι στη μέση της βαθμολογίας, δεν κινδυνεύεις, άρα ο στόχος επετεύχθη. Το να κατακτήσω κάτι με μεγαλύτερη ομάδα στην Ισπανία, δεν είναι εύκολο για εμένα προς το παρόν. Αλλά θέλω να κερδίζω. Οπότε, όταν με κάλεσε ο ΠΑΟΚ, ήταν η ευκαιρία να κερδίσω κάτι. Οπότε, ο στόχος μου είναι η κατάκτηση των τίτλων».

Για το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος και του ανταγωνισμού:

«Είναι υψηλό. Σίγουρα υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες στην κατηγορία, αλλά είναι φυσιολογικό, συμβαίνει παντού. Οι τέσσερις μεγάλοι είναι πολύ καλοί και οι άλλες ομάδες είναι ανταγωνιστικές. Κάθε ομάδα έχει τα ατού της, και οι τέσσερις μεγάλοι όταν παίζουν εκτός έδρας, δυσκολεύονται να κερδίσουν. Αυτό οφείλεται στο επίπεδο του πρωταθλήματος, που ανεβαίνει κάθε χρόνο. Κάθε χρόνο οι ομάδες εκτός του Big 4 είναι καλύτερες, κι αυτό βοηθάει το πρωτάθλημα».

Για τον αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το τι ήταν αυτό που κόστισε περισσότερο στην ομάδα: 

«Ήταν δύσκολο, γιατί ξαναχτίζαμε την ομάδα. Δεν είχαμε χρόνο να δουλέψουμε, γιατί προετοιμαζόμασταν για τα παιχνίδια που είχαμε, κάθε τρεις ημέρες. Είχαμε νέους παίκτες, κάναμε προπόνηση  και δεν ήταν εύκολο.  Δεν υπάρχει δικαιολογία. Είμαι πολύ θυμωμένος με αυτή την κατάσταση, γιατί ένα κίνητρο να έρθω εδώ ήταν να παίξω στην Ευρώπη. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που δεν πετυχαίνω τον στόχο με μια ομάδα. Οπότε ήταν μια δύσκολη στιγμή, αλλά πρέπει να το αποδεχθούμε. Νομίζω ότι αξίζαμε περισσότερα, αλλά αυτό έγινε στο χορτάρι, και πρέπει να το αποδεχθούμε. Πρέπει να προχωρήσουμε αλλά δεν πρέπει να το ξεχάσουμε. Από αυτά τα ματς μάθαμε πολλά Που βρισκόμαστε σαν ομάδα τώρα, και που θα είμαστε τους επόμενους μήνες».

Για το αν είναι ικανοποιημένος με τις καλοκαιρινές μεταγραφές ,τώρα που το ρόστερ του ΠΑΟΚ έχει ολοκληρωθεί: 

«Αυτή είναι η κλασική ερώτηση, στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου. Δεν έχει σημασία αν είμαι χαρούμενος ή όχι με τους παίκτες που φέραμε, γιατί στο τέλος θα φανεί στο γήπεδο. Στο γήπεδο φαίνεται και πουθενά αλλού. Αυτό που μπορώ να απαιτήσω από τον σύλλογο,  από τον Λέο και τον περιβάλλον του, είναι να δουλέψουμε όλοι μαζί και να κάνουμε το καλύτερο, για να φτιάξουμε τον καλύτερο δυνατό ΠΑΟΚ. Με τον σύλλογο, με τον Λέο δουλεύουμε χέρι – χέρι και όλοι μας κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να φτιάξουμε τον καλύτερο ΠΑΟΚ που μπορούμε. Αυτό είναι που μπορώ να απαιτώ από τους παίκτες μου. Δεν μπορώ να απαιτήσω χατ τρικ από έναν παίκτη, ή να είναι ο καλύτερος στο γήπεδο. Μπορώ να απαιτήσω από αυτόν, αυτό που είναι σε θέση να κάνει. Να τρέχει πολύ να έχει ρυθμό στο γήπεδο, να κάνει αυτό που του ζητάω στο τακτικό κομμάτι. Μετά αν σκοράρει ή όχι, αν κάνει καλή ή κακή πάσα. Μερικές φορές το κάνει σωστά, μερικές λάθος, αυτό είναι λογικό. Από τον σύλλογο, τον Λέο και το περιβάλλον του, μπορώ μόνο να ζητήσω να κάνουν το καλύτερο δυνατό. Περνούν πολλές ώρες παρακολουθώντας ποδοσφαιριστές, περνάμε πολλές ώρες παρακολουθώντας παίκτες. Δουλεύουμε μαζί συνέχεια. Δεν μπορώ να ζητήσω περισσότερα. Μετά, ελπίζω στο γήπεδο να φανεί ότι πήραμε έναν πολύ καλό παίκτη. Ως τώρα είμαστε ικανοποιημένοι με τις μεταγραφές μας».

Για την παρουσία του Ιβάν Σαββίδη στις προπονήσεις και δίπλα στην ομάδα, και πόσο σημαντικό είναι αυτό για τον ίδιο: 

«Είναι πολύ καλό. Όπως έχω ήδη πει, μας αρέσει όταν έρχεται να μας δει. Τις περισσότερες φορές δεν είναι μαζί μας αυτοπροσώπως. Αλλά πάντα σκέφτεται τον ΠΑΟΚ.  Έχουμε πολλές συναντήσεις μαζί του. Μου αρέσουν τέτοιοι ιδιοκτήτες, με πολύ πάθος, που αγαπάνε τον σύλλογο, που προσπαθούν να βελτιώνονται και να κάνουν κάθε μέρα την ομάδα μεγαλύτερη. Είναι ωφέλιμο κι εύστοχο. Δεν έχει πει ποτέ κάτι λάθος. Οπότε είμαστε χαρούμενοι και τυχεροί που έχουμε έναν ιδιοκτήτη σαν αυτόν».

Πως θα διαχειριστείτε το ρόστερ μετά τον αποκλεισμό από την Ευρώπη και τα λιγότερα παιχνίδια; 

«Με ειλικρίνεια. Πρέπει να υπάρχει συνέπεια και συνεκτικότητα με τα λεγόμενα μου. Στο γήπεδο, στην προπόνηση, στους αγώνες και σε οτιδήποτε άλλο. Οπότε, αν προπονείσαι καλά, αποδίδεις καλά στους αγώνες, θα παίζεις. Αν δεν παίζεις και προπονείσαι καλά, δεν θα παίζεις πολύ. Οπότε θα, πρέπει να δουλέψεις, να βελτιωθείς για να παίξεις περισσότερο. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια καλή εσωτερική πρόκληση, ανταγωνισμό. Να πιέζονται και να είναι ανταγωνιστικοί σε κάθε προπόνηση, στο υψηλότερο επίπεδο, αν θέλουν να παίζουν. Οπότε είναι καλό, και πρέπει να το χειριστούμε έτσι».

Σκεφτήκατε στην αρχή της καριέρας σας, ότι ίσως δεν θα καταφέρει να πετύχει το όνειρο της προπονητικής: 

«Σε όλη μου τη ζωή σκέφτομαι το σήμερα. Προσπαθώ να δίνω κάθε μέρα τον καλύτερο μου εαυτό, και πάντα λέω ότι η δουλειά δεν λέει ποτέ ψέματα. Αν δουλεύεις σκληρά, σε καλό επίπεδο, στο τέλος, κάποια στιγμή, θα γίνει αυτό που θέλεις. Πρέπει να έχεις πίστη. Εγώ πήγαινα μέρα με την ημέρα, δούλευα σκληρά κι αυτό είναι όλο. Δεν θέλω να σκέφτομαι το χθες ή το αύριο. Έτσι βλέπω τη ζωή, δεν θέλω να απομακρυνθώ από αυτό. Με βοηθάει στις καλές και στις κακές στιγμές».

Πως πήρατε την απόφαση να πάτε στην Ισπανία;

«Ο πιο σημαντικός λόγος ήταν ότι ήθελα να πάρω το δίπλωμα προπονητικής. Στην Ιταλία ήταν αδύνατο, αν δεν είσαι επαγγελματίας προπονητής, μπορείς να πας μέχρι το UEFA B. Τώρα, το UEFA A είναι λίγο πιο εύκολο, αλλά το Pro ήταν αδύνατο. Στην Ισπανία μπορούσα να το κάνω αυτό, αυτός ήταν ο κύριος λόγος. Κι έπειτα, όλα άρχισαν να πηγαίνουν καλά και γρήγορα, οπότε συνέχισα εκεί.

Πως είναι έξω από το γήπεδο;

«Εξαρτάται, από το αν έχουμε κερδίσει ή αν έχουμε χάσει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί όταν χάνουμε, μένω στο σπίτι. Δεν μου αρέσει να βγαίνω, να κάνω το οτιδήποτε. Προτιμώ να μένω στο σπίτι, με την οικογένεια μου, χαλαρά, γιατί δεν είμαι σε καλή διάθεση. Όταν κερδίζουμε, μου αρέσει να το απολαμβάνω. Μου αρέσει το σινεμά αλλά δεν είναι εύκολο να πηγαίνω συχνά. Προτιμώ να βλέπω τηλεόραση στο σπίτι. Περνάω χρόνο με την οικογένεια μου, επισκέπτομαι κάποιο εστιατόριο, γιατί μου αρέσει το καλό φαγητό και το καλό ποτό. Σε αυτό, είμαι Ιταλός. Οπότε, είναι αυτό που μου αρέσει να κάνω. Είμαι ένας απλός άνθρωπος. Μου άρεσε να παίζω πάντελ όταν ήμουν στην Ισπανία, αλλά όσο περνούν τα χρόνια είναι δύσκολο να βρεις κάποιον που έχει ελεύθερο χρόνο την ίδια στιγμή με εσένα για πάντελ. Φέτος το καλοκαίρι έπαιξα, άλλα έχει καιρό. Μου αρέσουν τα σπορ που μπορώ να παίζω. Και το μπάσκετ, αλλά δεν το έχω καθόλου. Μου αρέσει να βλέπω αγώνες, αλλά».

Ποια είναι η αγαπημένη σας σειρά ή ταινία;

«Μου αρέσει πολύ το Black Mirror. Τώρα βλέπω την τελευταία σεζόν του Τεντ Λάσο!».

Λέο Μάτος και… beach soccer:

«Ο Λέο είναι καλός και στο πάντελ, γιατί παίξαμε μαζί εκείνη την φορά».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο «στοίχημα» που πήρατε στη ζωή σας και πέτυχε;

«Ίσως το να αφήσω την Ιταλία για την Ισπανία. Τότε στην Ιταλία τα είχα όλα. Έπαιζα ποδόσφαιρο, δούλευα, σπούδαζα. Ζούσα πολύ άνετα. Αλλά ίσως έφτασα εδώ γιατί δεν μου αρέσει να ζω άνετα. Γιατί, όπως είπα, αν ήθελα την άνεση μου, θα έμενα στην Ισπανία. Ήρθα εδώ για να πιέσω τον εαυτό μου σε ένα άλλο επίπεδο, σε μια άλλη κατάσταση, σε ένα μεγάλο κλαμπ με μεγάλη πίεση. Οπότε, μου αρέσει. Μου αρέσει να φεύγω από την ζώνη ασφάλειας μου. και ίσως εξ αιτίας αυτού μου αρέσει να ρισκάρω. Δεν μου αρέσει η μονοτονία. Δεν είναι κακό αυτό. Σε πολλούς ανθρώπους αρέσει η σταθερότητα. Μια σταθερή δουλειά. όλη τους η ζωή το ίδιο. Είναι απολύτως θεμιτό, δεν λέω ότι είναι λάθος. Εγώ προτιμώ να ζω, χωρίς να ξέρω τι θα συμβεί αύριο».

Πως θέλετε οι οπαδοί του ΠΑΟΚ να νιώθουν μετά το τέλος της σεζόν;

«Θέλω να νιώθουν περήφανοι. Περήφανοι για αυτό που βλέπουν στο χορτάρι. Αυτός είναι ο στόχος μας. Φυσικά θέλουμε να κερδίζουμε, στο τέλος πιστεύω ότι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, όλοι οι οπαδοί βασικά, θέλουν να είναι περήφανοι για αυτό που βλέπουν. Θέλουμε να έχουμε μια ομάδα που τα δίνει όλα μέσα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει να κάνουμε σε κάθε ματς. Μπορεί να κερδίσουμε, να χάσουμε, γιατί μπάλα είναι. Αλλά αν τα δώσεις όλα, οι φίλαθλοι μπορούν να συγχωρήσουν το ότι δεν κέρδισες. Θέλουμε να κερδίσουμε όλα τα ματς, να κερδίσουμε τίτλους, αλλά, όπως είπα, αυτό που είναι στο χέρι μας, είναι να παλεύουμε κάθε ματς για 90 λεπτά. Αυτό είναι στο χέρι μας, αυτό οφείλουμε να κάνουμε».