Η ισπανική εφημερίδα «Marca» δημοσίευσε ένα αφιέρωμα με τα 10 μεγαλύτερα ταλέντα που θα αγωνιστούν φέτος στο Champions League, με τον 18χρονο Κωνσταντίνο Καρέτσα να έχει την τιμητική του.

Aναφερόμενη στον νεαρό ποδοσφαιριστή, η ιστοσελίδα τον χαρακτηρίζει ως τον… κλώνο του Αρντά Γκιουλέρ, τονίζοντας πως διαθέτει εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, ενώ το κείμενο φιλοξενεί δηλώσεις του αθλητικού διευθυντή των Βεστφαλών, Όλε Μπουκ αλλά και του πρώην προπονητή του Καρέτσα, Τόρστεν Φινκ.

Αναλυτικά τα όσα αναφέρει:

«Η Μπορούσια Ντόρτμουντ κατέβαλε 30 εκατομμύρια ευρώ στη Γκενκ για την απόκτηση αυτού του… «κλώνου» του Αρντά Γκιουλέρ. Ο Έλληνας διεθνής διαθέτει εξαιρετική τεχνική κατάρτιση και ένα χαρισματικό αριστερό πόδι. Μόνο την περασμένη σεζόν, κατέγραψε τρία γκολ και εντυπωσιακές 18 ασίστ σε 49 συμμετοχές.

«Με τη δημιουργικότητα και την ποδοσφαιρική του ευφυΐα, θα προσθέσει ποιότητα στην ομάδα μας. Είναι ένας παίκτης με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση και έχει την ικανότητα να βρίσκει γρήγορες λύσεις σε κλειστούς χώρους», τόνισε ο νέος αθλητικός διευθυντής της Ντόρτμουντ, Όλε Μπουκ κατά την παρουσίασή του.

«Είναι ένας πραγματικός δεκάρι, όπως αυτά που βλέπαμε παλαιότερα», σχολίασε από την πλευρά του ο πρώην προπονητής του, Τόρστεν Φινκ».

Το όνομα του Σάσα Βεζένκοφ εξακολουθεί να απασχολεί το NBA, ακόμη κι αν ο ίδιος έχει βρει ξανά στον Ολυμπιακό το περιβάλλον στο οποίο αισθάνεται πραγματικά άνετα.

Εάν κάτι διδάσκει ή πιο σωστά υπενθυμίζει το πρόσφατο παράδειγμα με τον Ετιέν Καμαρά, είναι πως ποτέ δεν πρέπει να βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα. Είτε προς τη μία κατεύθυνση είτε προς την άλλη.

Μακριά οι υπερβολές, δηλαδή. Είτε για αποθέωση, είτε για κράξιμο. Με αυτό, απαραιτήτως, στο νου θα πρέπει να προσεγγίσουμε και την τρέχουσα κατάσταση του Αντριάνο Γιάγκουσιτς…

Ο Κροάτης έχει υποχωρήσει αυτή τη στιγμή στην ιεραρχία που έχει κατά νου ο Τζέικομπ Νίστρουπ για τους βασικούς του Παναθηναϊκού. Ξεκίνησε τη σεζόν ως 11αδάτος στην Ευρώπη, αλλά σιγά σιγά το status του άλλαξε και τελευταία αυτό είναι ακόμα πιο έντονο.

Δεν αγωνίστηκε λεπτό στα 2 ματς πρωταθλήματος με Λεβαδειακό και ΠΑΟΚ, ενώ στο Κύπελλο, κόντρα στη Νίκη Βόλου, αγωνίστηκε μεν από την αρχή, αλλά δεν ήταν σε καλή μέρα και αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο.

Όμως, τίποτα από όλα αυτά δεν πρέπει ακόμα να μας ανησυχεί ως προς την προοπτική του Γιάγκουσιτς στον Παναθηναϊκό. Θα λέγαμε, μάλιστα, πως είναι ένα απαραίτητο στάδιο στην εξελικτική του πορεία ως παίκτης. Δεν είναι ευχάριστο, προφανώς, αλλά είναι μάλλον αναπόφευκτο.

Στα 21 του και στην πρώτη του πραγματικά σεζόν σε ένα τόσο μεγάλο κλαμπ (πέρυσι ήρθε στα μέσα της χρονιάς σε κάθε άλλο παρά ιδανικό περιβάλλον) θα χρειαστεί έξτρα χρόνο ενόσω αναζητά την καλύτερη βερσιόν του εαυτού του.

Αυτή η διαδικασία απαιτεί λεπτούς, μαεστρικούς χειρισμούς. Να μη φορτωθεί με παραπάνω πίεση από όσο πρέπει, να του δοθεί χώρος και χρόνος, να τον τσιγκλήσουν επίσης – με την καλή έννοια – για να προσπαθήσει περισσότερο και να δουλέψει ακόμα πιο σκληρά.

Πόσο μάλλον καθώς καλείται να μάθει να παίζει και σε έναν καινούριο γι’ αυτόν ρόλο. Με τη Νίκη Βόλου αγωνίστηκε στα δεξιά της μεσαίας γραμμής με εντολή να συγκλίνει και να πατάει περιοχή. Δεν του βγήκε.

Δεν σημαίνει και ότι δεν θα του βγει στην πορεία. Ναι, αισθάνεται πιο άνετα στο «10», εκεί είναι ο φυσικός του χώρος. Αλλά έχει τα στοιχεία για να υπηρετήσει και τον υβριδικό ρόλο που θέλει να του δώσει ο προπονητής του.΄

Με άλλα λόγια, απαιτείται υπομονή από όλους συν επιμονή από τον ίδιο τον Γιάγκουσιτς. Η σεζόν είναι μακρά και είναι δεδομένο πως θα έχει τις ευκαιρίες του, πόσο μάλλον καθώς ο Νίστρουπ πιστεύει πολύ στο ταλέντο του παίκτη του. Ο ανταγωνισμός είναι μεν ισχυρός, αλλά είναι και κίνητρο, πρόκληση.

Ο Κροάτης αποτελεί ένα πολύ μεγάλο project για τον Παναθηναϊκό και επιβάλλεται να γίνει η δέουσα διαχείριση από το κλαμπ συνολικά ώστε να αντληθεί το μέγιστο δυνατό από ένα παλικάρι γεμάτο ταλέντο. Κυρίως, απαιτείται ψυχραιμία.

Στα καλά και στα κακά. Μόνο με καθαρό μυαλό, υπό πάσα συνθήκη, προχωράς. Ίσως να μην είναι κακό να κάνει ένα pause σε αυτό το χρονικό σημείο. Μερικές φορές είναι καλό αυτό. Βοηθάει για να πάρει κανείς καλύτερη φόρα…

Ο Καρίμ Μπενζεμά βρίσκεται πλέον στην αγορά ως ελεύθερος, μετά την αποχώρησή του από την Αλ Χιλάλ, και εξετάζει τις επιλογές του για το επόμενο βήμα της καριέρας του, έχοντας ως προτεραιότητα την επιστροφή του στην Ευρώπη.

Ο Γάλλος βρέθηκε στο στόχαστρο της Λιόν, η οποία επιχείρησε να τον επαναφέρει στην ομάδα, με τον ίδιο να βλέπει θετικά το ενδεχόμενο. Ωστόσο, η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς προέκυψε διαφωνία σε έναν συγκεκριμένο όρο, εξέλιξη που δεν αποκλείεται να επηρεάσει συνολικά το μέλλον του 38χρονου επιθετικού και να τον οδηγήσει ακόμη και προς το τέλος της σπουδαίας καριέρας του.

Όταν ο Καρίμ Μπενζεμά μετακόμισε στη Σαουδική Αραβία το καλοκαίρι του 2023 για λογαριασμό της Αλ Ιτιχάντ, υπέγραψε ένα συμβόλαιο με το πρωτάθλημα της χώρας, το οποίο έχει ισχύ έως το 2030 και ουσιαστικά δεν του επιτρέπει να αγωνιστεί σε άλλη λίγκα.

Αυτός ήταν και ο λόγος που η μετακίνησή του στην Αλ Χιλάλ μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερα εμπόδια. Πλέον, όμως, με τον Γάλλο να έχει μείνει ελεύθερος, βασική του επιθυμία ήταν να επιστρέψει στην Ευρώπη.

Η Λιόν ενδιαφέρθηκε, σύμφωνα με την «L’Equipe» για την απόκτησή του, ωστόσο, η συγκεκριμένη συμβατική δέσμευση στάθηκε εμπόδιο στην ολοκλήρωση της συμφωνίας.

«Είναι αλήθεια ότι υπήρξε επαφή με τον Καρίμ μέσω ενός ενδιάμεσου αυτό το καλοκαίρι. Ήταν αδύνατο επειδή η συμβατική του κατάσταση το εμπόδιζε. Ο Καρίμ είναι ένας εξαιρετικός παίκτης, ψάχναμε για έναν επιθετικό, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να οριστικοποιηθεί», δήλωσε ο τεχνικός διευθυντής της Λιόν.

Ο Μάριους Γκριγκόνις παραχώρησε συνέντευξη στο επίσημο σάιτ της Ζαλγκίρις Κάουνας και αναφέρθηκε στο πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό, αλλά και στη σχέση του με τον Εργκίν Αταμάν.

O 32χρονος επέστρεψε στο Κάουνας όπου αγωνίστηκε για τελευταία φορά το 2021 και έκτοτε πέρασε μία σεζόν στη Μόσχα με την ΤΣΣΚΑ (2021-22) και τέσσερις με τον Παναθηναϊκό (2022-26).

Θυμίζουμε πως ο Λιθουανός στην τετραετία του στους πράσινους, κατέκτησε μία φορά τη EuroLeague (2024), ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας (2024) και δύο Κύπελλα (2025, 2026).

Για τις τέσσερις σεζόν στον Παναθηναϊκό: “Ήταν οργανωμένο χάος. Η πρώτη χρονιά ήταν ενδιαφέρουσα. Από τη σημερινή οπτική είναι εύκολο να μιλάς. Τότε, φυσικά, ήταν δύσκολα.

Στα αποδυτήρια όλοι τσακώνονταν, έβριζε ο ένας τον άλλον. Ο προπονητής σε έθετε εκτός ομάδας. Οι ίδιοι μας οι οπαδοί μάς έβριζαν. Έφτυναν. Περπατούσες στον δρόμο και σου έλεγαν διάφορα.

Την επόμενη χρονιά σε αποθεώνουν, επειδή κατακτήσαμε τη EuroLeague. Όπως λέμε ότι στην Αθήνα υπάρχει φανατισμός για τον Παναθηναϊκό, εκεί όλα είναι σε άλλο επίπεδο. Ολόκληρη η αθλητική κουλτούρα ζει γι’ αυτό.

Φυσικά, και η τοπική αγορά είναι μεγαλύτερη, υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι. Εκεί πραγματικά έχουν τρελαθεί. Δεν χρειάζεται καν να πιουν μπύρα για να είναι έτσι. Είναι από τη φύση τους. Εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου”.

Για το ρόστερ αστέρων που είχε δημιουργήσει ο Παναθηναϊκός:  “Σε εμένα είχαν πει ότι είμαι ελεύθερος, αλλά εγώ είχα συμβόλαιο και τους είπα να κάνουν ό,τι θέλουν. Αργότερα μου το ξαναείπαν, ότι είμαι ελεύθερος. Και πάλι, όμως, επέστρεψα.

Στην αρχή της σεζόν είχαμε πολλούς τραυματισμούς. Θυμάμαι τον Μήτογλου, τον Παπαπέτρου και τον Χουάντσο. Έτσι, κατέληξα να παίζω 35 λεπτά. Έτσι λειτουργεί αυτό το άθλημα – βάζεις τα πρώτα σου σουτ και όλοι σου λένε πόσο καλός είσαι. Συνεχίζεις να παίζεις. Μετά ήρθε και ο Κέντρικ Ναν και μας ανέβασε σε άλλο επίπεδο.

Ταιριάξαμε τόσο καλά μεταξύ μας: χωρίς κανόνες, χωρίς τίποτα. Όλα απλώς προέκυψαν. Θυμάμαι ότι πηγαίναμε στο Final Four και ήμασταν σίγουροι ότι θα κερδίσουμε.

Ακόμη κι όταν στον τελικό βρεθήκαμε πίσω με 15 πόντους απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Όλοι ήμασταν σίγουροι ότι θα κερδίσουμε. Λέω, γι’ αυτή τη στιγμή δεν μετανιώνω που ήμουν τραυματίας και δεν έπαιξα. Αυτό τα ξεπληρώνει όλα”.

Για τη σχέση του με τον Εργκίν Αταμάν: “Θα ήθελα να βρείτε έστω έναν παίκτη που να έχει σχέσεις μαζί του. Απομακρύνεται πλήρως από τους παίκτες. Επιλέγει αυτή τη στάση. Δεν υπάρχει καμία επικοινωνία”.

Για το αν προσπάθησε να μιλήσει με τον σύλλογο για τον ρόλο του στην ομάδα: “Όχι, δεν συμβαίνει έτσι με τον Εργκίν Αταμάν. Έρχεσαι και απλώς σκέφτεσαι ότι θα βοηθήσεις στην προπόνηση. Θα βοηθήσεις στο τοπικό πρωτάθλημα. Όταν σε χρειαστούν, θα σε καλέσουν.

Συνέβη μετά την προπόνηση που γυρίζεις σπίτι, να σε φωνάζουν:”Έλα στο αεροδρόμιο. Πρέπει να πετάξεις για τον αγώνα”. Ή έρχεσαι στα αποδυτήρια και εκεί, 25 λεπτά πριν από τον αγώνα, σου φέρνουν τη στολή σου – θα σε χρειαστούν.

Υπήρξαν τέτοιες καταστάσεις. Δεν πιστεύω να συμβεί κάτι τέτοιο με τον Ζέλικο. Υπήρχαν πολλά οργανωτικά πράγματα. Το έβλεπα έτσι, ότι είμαι εδώ και θα προσπαθήσω να κάνω τη δουλειά μου. Το συμβόλαιό μου είναι τέτοιο που πρέπει να βοηθάω την ομάδα. Φυσικά, μιλούσα πολύ, εξέφραζα τη γνώμη μου, αλλά όταν χρειαζόταν, ήμουν έτοιμος”.

Για την επιστροφή του από τον τραυματισμό: “Πάλι, όταν πάτησα στο παρκέ εκείνη τη στιγμή, σίγουρα δεν ήμουν ακόμα έτοιμος. Χρειαζόμουν σταδιακή επιστροφή. Έχω βρεθεί σε πολλά μέρη όπου κανείς δεν πρόκειται να περιμένει μέχρι να είσαι 100% υγιής. Αν βρίσκεσαι στο 70% και μπορείς να τρέξεις και να σουτάρεις, αναμένεται να μπεις στο γήπεδο και να παίξεις.

Δεν ήμουν ακόμα έτοιμος και ίσως αυτό λειτούργησε εις βάρος μου, επειδή όλοι περίμεναν να επιστρέψω μετά από έναν χρόνο αποχής και να είμαι αμέσως σε καλή κατάσταση. Παρόμοια ήταν η περίπτωση και με τον Λεσόρ. Αργότερα χρειάστηκε κι εκείνος άλλη μία επέμβαση.

Ο σύλλογος διαχειρίστηκε άσχημα πολλές περιπτώσεις τραυματισμών. Νομίζω ότι το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, οπότε τα πράγματα θα έπρεπε να είναι καλύτερα τώρα”.